او کیست؟
نمیدانم ...
فقط ایستاده ست و جهانم را به هم می زند
وتو؟
من!
ومن اینروزها زمزمه میکنم:
هرجا که تویی زمانه آنجاست
چون برگ گلی جوانه آنجاست...
به نام خدا
::فزت به رب الکعبه::
علی
وقتی این واژه رو میگی حس عجیبی بهت میده بار معنایی داره که انگار آدمو با خودش به
اعلاها میبره و میرسونه به حضرت دوست...
به قول شهریار که میگه:
به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
و دیگه اینکه واژه علی منو دلتنگ بابا علی خودم میکنه
بابایی خیلی دوستت دارم ...
به امید دیدن تو حرفهای غربت بی کلام میشوند
تو این چند شب قدر هر وقت اسم علی میومد ناخودآگاه از چشام سیل اشک جاری میشد دلم
هوای بابامو میکرد
نه از صدای بغض گرفته تلفنم میفهمی دلم هواتون کرده و نه از اینکه زود قطع میکنم ومیگم سر
کلاسم نمی تونم حرف بزنم000
سکوتی در سحر پرواز میکرد
گلی شجاده اش را باز میکرد
ندایی ز آسمان شنیده از دور
زاین پیغام گشته مسرور
علی بشنیده امشب اوج دارد
سفری به بلندای موج دارد
همه جای مسجد بوی گل بود
علی هم شمع این محفل بود
در این تاریکی افلاک خونین
شده ملعونی پنهان بهرکین
علی سجاده اش را باز بنمود
دلش خالی ز هر چه راز بنمود
علی را میشناسند سجدگاهان
که بیرون کردند در سجده پیکان
علی در نماز هم میداده زکات
زاین گل جهان گشت پر برکات
چوسر بگذاشت بر سجده عشق
زتیغ ابن ملجم گشت مشفق
کنون سجده هم گشته خونین
دل سجاده هم گشته غمگین
دگر شهر کوفه گشته است تار
مهی نیست تا بماند هر شب بیدار
علی ولی دین و نبی بود
علی شهید محراب زمین بود
اینم یه شعر برای تولد پاییز
پاییز یه حس عجیبی داره نمیدونم چرا ...
امیدوارم دلهاتون بهاری باشه
---------------------------------------------------
پاییز
چه آرام غنوده است
پاییز
در آغوش برگها
با خش خش بی پایان انزوا
وآخرین مسافر زوال شده
فصلهاست
پاییز
و یاد آور
شمعهای همیشه روشن است
به روی میز من
پاییز...
یه مدت که چه عرض کنم یه ترم بهمن تموم شد + یه ترم تابستونی که همین روزا امتحانشم تموم میشه
اگه نمینوشتم واسه این بود فکر میکردم نوشتهام
زیاد جالب نیستن
خب اگه الانم به روز شدم شاید ... بگذریم
آدم گاهی اینقدر دلش میگیره که شرم رو میذاره کنار مثل الان من و فرصت رو غنیمت میشموره و ...
تا استاد راهنما میاد یه چیزایی بنویسم
دیروز تولدم بود و داوری جشنواره خوارزمی که نتیجه هاش هنوز معلوم معلوم نیست
از همه بیشتر حرصم رو بچه همشهریام در آوردن از خوشحالی پژوهشکده رو کم نمونده خراب کنن البته ربات جالبی ساختن که انتخاب شد واسه مرحله کشوری
منم برای بچه های تیم رباتیک سیرجان آرزوی موفقیت میکنم
و اما مثلا یه شعر :
و این صورتهای بسته
دربهای بی جواب
تق و تق ممتدی باز باز وبسته ...
و های و های میکند
آسمانی دور سرت میچرخد
وسط یک اتاق ایستاده زمین سرگیجه و افتادن
حالا یک جمله بساز
زمین پرتاب میشوی
کمی آب قند...
و دفاعیه تعطیل
جلسه از اول هم رسمی نبود که رسمی شود
خوش به حال بیلی که بیل گیتس میشود
ولی من من نمیشوم
وقتی که آدم در مزرعه خودش مترسک میکاشت
و ترس یک گنجشک
آنرا به آسمانش نرساند...
من هم سلولي زمينم!
و با تمام خواهرانم به همزیستی ممتد دچاریم...
باور کن !
به انفرادي هم ساختم
اين نفر آخر زمين بود كه رضايت نداد...
و زمين را
ميخواهم پرتاب كنم مانند سيبي بر سر نيوتن
تا اينبار درست محاسبه كند
نيروي جاذبه همسلولي مرا
ببين آقاي نيوتن !
نيروي جاذبه زمين من ميشود
كره زمين با تمام آدمهايش
كه بر دوش من سنگيني ميكند
و سالهاست اجدادم
تنديس مرا اطلس به دوش
ساخته اند
جلوی سازمان ملل
در نيويورك جهانشان
و با تباني همه پدرها وبرادرهاي دنياست
كه حقمان را وتو كردند
كه بايد سنگ شويم...
و پر از بايد هائيم
كه به روده هايم حس تهوع ميدهد...
ایستگاه آخرل
من هر روز تازيانه هاي مرگ را
از شانه هاي دختري پاک ميکردم
که از دردهایش دار نسازد و خودش را بياويزد...
من هر روز مرگ را در ني ني چشمانش مچاله میکردم و
به او می آموختم :
گلکم!
دوام بياور ...
اما مرگش را دوام می دادم...
دیر تر میمیرد دخترک قصه من !
این را فردا در تیتر روزنامه ها خواهیم خواند:
من تاریخ انقضای او را تمدید میکردم!
حالا به چه جرمی مرا با او زنده به گور می کنید یا به
جزایر فلوریدا تبعید میکنید.
آه !خدا را شکر دخترک نمرده است .
این بار تاریخ مرگش را خودش تمدید کرده است.
نمی دانم شاید زندگیش به حوالی همان جزایر برسد یا
به دور دنیا در هشتاد روز ژول ورن!
اما هی امتداد می دهد تاریخ انقضایش را...
و ایستگاه بعدی ...
مرگ شما رسیده آهای خانوم پیاده شوید اینجا آخر
دنیای شماست .
وای چه زود دیر میشود فاصله ها ...
اینجا کوپه آخر دنیای اوست و مهر باطل می خورد ویک
عمر این مرده با خیال تو دوام کرده است.
زود به او کافور بزنید نگندد!
وای مرده من تازه با خیال تو دوام کرده بود وخیال داشت
زندگی کند که
ایستگاه آخر...
وپیاده شوید
آقای مرگ منتتظر شماست خانوم؟
الهی و ربی من لی غیرک!
برای این پست دو تا شعر گذاشتم که تاریخ سرودنشون رو هم نوشتم.
دختر تنهايي من
من دختري را مي شناسم كه پاره هاي پيكرش را
ميسوزاند...
ودر گنگ خودش مي دهد به آب!
دختر تنهايي من هر وقت غمگين است
دلش را از آب مي گيرد وميگذارد
در صندوقچه اي كه به اندازه دلتنگي من كوچك است...
وميدهد به نيل فرعوني كه در تنهايی هايش مسكن
دارد!
۲۰/۹/۸۵
------------------------------------------------
عروسک
در كوچه هاي چشمم بارانه گريه ميكرد
راز عروسكي را
با دختري رويايي هر دم زنده ميكرد
اين كودكان بادند
فريادهاي فردا
با ناله هاي شيوا
جاي عروسكت نيست
كابوس كودكي ام افسوس شد حقيقت...
در رد پاي ذهنم رنگ عروسكم چيست؟
ل ۲۵/۱۱/۸۱
با یکی از کارای قدیمم در خدمتتون هستم
-------------------------------------------------------
سانيا...
سانيا!
گفتمت :دل مسپار به باد
كه خزانت را به اقصا نقاط خيالت خواهد برد!
وبا آبرنگ خيال كه
چشمانش را قرمز قرمز خواهد كرد
به رنگ رژي كه
به فصل بلوغ نيافته انتظارت مي ماسد
و گفتمت:
روزگاري است عشق راسر نبريده
به دباغ خانه بايد برد!
و مي شنوم
رقص تكرار هنوز را
با نت نت تلفن و هستم تو را
راستي !
نگفتمت: سانيا!
تو فرشته اي كه به جرم قشنگ عاشقي از زمين گذر
كرد... ل ۶/۶/۸۵
درباره وبلاگ
حالا پر از شنیدنم
....
....
فهرست اصلی
پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
پیوندها
- یداله رویایی
- احمد شاملو
- فریدون مشیری
- محمد حسن مرتجا
- وحید فولاد پور
- محمدحسين پورمعصومي
- محمدحسين بهراميان - سارا شعر
- سهیل صالحی
- امیر خالقی
- انجمن شعر شهرستان رویان و نور و جهــــان
- سجاد شول
- لاله سلجوقی
- زندان سرد-خواهرم لاله-
- عکسهای برعکس آلبوم دنیا
- مسعودسنجری پاریزی
- وبلاگ خبری سیرجان
- احسان قاسمی-بافت-
- قالب وبلاگ
آمار وبلاگ
- تعداد بازديدها:
طراح قالب
Powered By
BLOGFA.COM