با یکی از کارای قدیمم در خدمتتون هستم

------------------------------------------------------- 

 سانيا...

 

سانيا!

 

گفتمت :دل مسپار به باد

 

 

كه خزانت را به اقصا نقاط خيالت خواهد برد!

 

 

وبا آبرنگ خيال كه

 

 

 چشمانش را قرمز قرمز خواهد كرد

 

به رنگ رژي كه

 

 

به فصل بلوغ نيافته انتظارت مي ماسد

 

 

و گفتمت:

 

روزگاري است عشق راسر نبريده

 

 

به دباغ   خانه بايد برد!

 

 

و مي شنوم

 

 

 رقص تكرار هنوز را

 

 

 با نت نت تلفن و هستم تو را

راستي !

نگفتمت: سانيا!

 تو فرشته اي كه به جرم قشنگ عاشقي از زمين گذر

كرد...                                          ل ۶/۶/۸۵          

نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر 1385ساعت 22:15 توسط ژاله پورخنجر| |